Η απόφαση βγήκε στις 14 Ιουλίου.
Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ανακάλεσε την ειδική αθλητική αναγνώριση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας.
Διάβασε τον τίτλο, διάβασε το σκεπτικό, και θα νομίσεις ότι μιλάμε για μια γραφειοκρατική γκάφα, βιβλία πρακτικών που δεν θεωρήθηκαν, κενές σελίδες, υπογραφές που μπήκαν σε λάθος σημεία, ένα βιβλίο μελών που έμεινε αενημέρωτο από το 2020.
Τυπικές παραβάσεις, θα πεις.
Λάθη που μπορεί να κάνει οποιαδήποτε ερασιτεχνική ομοσπονδία.
Αλλά σταμάτα ακριβώς εκεί.
Γιατί αυτή η απόφαση είναι η πιο προκλητική, η πιο ξεδιάντροπη προσπάθεια συγκάλυψης που θυμάμαι τα τελευταία χρόνια στον ελληνικό αθλητισμό, και αν δεν το δεις με τα μάτια ανοιχτά, τότε γίνεσαι συνένοχος σε ένα παιχνίδι που βρωμάει θεσμική σαπίλα.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, όχι με τη σειρά που τα σερβίρει η ΓΓΑ, αλλά με τη σειρά της αλήθειας.
Πριν από μήνες, το Υπουργείο Οικονομικών ,όχι η ΓΓΑ, το Υπουργείο Οικονομικών ,έστειλε κλιμάκιο ελέγχου στα γραφεία της Ομοσπονδίας.
Δεν ήταν κάποιος επιφανειακός έλεγχος ρουτίνας.
Ήταν μια βαθιά, ενδελεχής έρευνα που ξέσκισε τα οικονομικά της.
Και τι βρήκε;
Βρήκε μεταφορές συνολικού ύψους 107.569 ευρώ από τους λογαριασμούς της Ομοσπονδίας σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς.
Βρήκε ταμειακές διευκολύνσεις προς τον τότε πρόεδρο, σαν να είχε την Ομοσπονδία προσωπική του τσέπη.
Βρήκε χρεωστική κάρτα συνδεδεμένη με τα ταμεία που χρησιμοποιούνταν για διαμονές σε πολυτελή ξενοδοχεία της Ευρυτανίας, της Αράχωβας, της Τήνου, του Κόρφου Κορινθίας και της Ξάνθης , όχι για αγώνες, όχι για προπονητικά σεμινάρια, για διακοπές δηλαδή πολυτελείας.
Βρήκε αγορές γυαλιών ηλίου, αρωμάτων, προϊόντων duty free, PlayStation, iPhone, τρόφιμα, σούπερ μάρκετ , και την αξεπέραστη κορύφωση της ξεφτίλας, μια αγορά για ένα ροζ κανίς.
Με λεφτά της πυγμαχίας. 107.000 ευρώ. Διακοπές. Ηλεκτρονικά. Αρώματα. Και ροζ κανίς.
Αυτό είναι το έγκλημα.
Αυτή είναι η εικόνα της διαχείρισης που επί χρόνια είχε η Ομοσπονδία.
Και για αυτό το έγκλημα, το μόνο που έκανε η ελληνική Πολιτεία ήταν να στείλει το πόρισμα στη ΓΓΑ και να περιμένει. Και η ΓΓΑ τι έκανε;
Πήρε το φάκελο με τα 107.000 ευρώ, με τις πολυτελείς διαμονές, με το ροζ κανίς, τον έβαλε στο συρτάρι, και άνοιξε έναν άλλο φάκελο – τον φάκελο των διοικητικών βιβλίων. Και με αυτόν τον φάκελο, έβγαλε την απόφαση.
Γιατί, βλέπεις, η ΓΓΑ δεν είχε το θάρρος, δεν είχε την πολιτική βούληση, δεν είχε το στοιχειώδες θεσμικό αντανακλαστικό να χτυπήσει τους ενόχους στα σοβαρά.
Αντίθετα, επέλεξε τον πιο φθηνό, τον πιο ακίνδυνο, τον πιο γραφειοκρατικά αποστειρωμένο δρόμο, να τιμωρήσει την Ομοσπονδία επειδή τα πρακτικά των συνεδριάσεων, δεν είχαν θεωρηθεί από το 2021 έως το 2024, επειδή το βιβλίο μελών ,έμεινε ανενημέρωτο από το 2020, επειδή υπήρχαν κενές σελίδες και υπογραφές ,που είχαν αποτυπωθεί πάνω σε άδεια χαρτιά. Ακούς τι λέω;
Τιμώρησαν μια ολόκληρη Ομοσπονδία, και μέσω αυτής χιλιάδες αθλητές, επειδή μερικοί άνθρωποι δεν έκαναν σωστά τη διοικητική τους λογιστική.
Όχι επειδή έκλεψαν, όχι επειδή έκαναν πάρτι με τα λεφτά του δημοσίου, αλλά επειδή ξέχασαν να βάλουν μια σφραγίδα και μια μονογραφή. Και η κυνικότητα της υπόθεσης φτάνει σε άλλα επίπεδα όταν διαβάζεις το επίσημο σκεπτικό, η ανάκληση δεν είναι ποινή για τις οικονομικές δαπάνες, λέει, αλλά συνέπεια των διοικητικών παραβάσεων.
Δηλαδή, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις με τα λεφτά της ομοσπονδίας, μπορείς να αγοράζεις ροζ κανίς και iPhone και να μένεις σε σουίτες, αλλά πρόσεχε μήπως αφήσεις το βιβλίο πρακτικών αθεώρητο, γιατί τότε θα έχεις πρόβλημα.
Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει η πολιτεία.
Και δεν είναι απλώς γελοίο,είναι βαθιά, βαθιά απαράδεκτο.
Ο έλεγχος που έκανε η ΓΓΑ στις 11 Ιουνίου 2026 ήταν αιφνιδιαστικός.
Ήταν επιτόπιος. Και όπως αναφέρεται στην έκθεση, οι ελεγκτές βρήκαν ότι το βιβλίο πρακτικών των Γενικών Συνελεύσεων περιελάμβανε πρακτικά από το 2021 έως το 2024 χωρίς καμία θεώρηση, ότι το βιβλίο του Διοικητικού Συμβουλίου ήταν το ίδιο αθεώρητο για πάνω από τρία χρόνια, ότι το βιβλίο μελών ήταν μια μαύρη τρύπα από το 2020, ότι υπήρχαν κενά φύλλα, ελλείψεις επισυναπτόμενων εγγράφων, εντυπωσιακά κενά περιεχομένου, πρακτικά χωρίς αρίθμηση, χωρίς μονογραφές, χωρίς σφραγίδες, και το χειρότερο, υπογραφές μελών πάνω σε κενές σελίδες , μια πρακτική που από μόνη της δημιουργεί ερωτήματα για το αν οι αποφάσεις γράφονταν μετά την υπογραφή, για το αν τα χαρτιά αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να πλαστογραφηθεί ό,τι ήθελε η διοίκηση.
Όλα αυτά είναι πραγματικά σοβαρά διοικητικά παραπτώματα.
Αλλά είναι σοβαρότερα από την κλοπή 107.000 ευρώ;
Είναι σοβαρότερα από τη σπατάλη δημοσίου χρήματος για προσωπικές απολαύσεις; Η απάντηση είναι ένα ηχηρό, βροντερό ΟΧΙ.
Και όμως, η ΓΓΑ επέλεξε να αναδείξει τα διοικητικά και να θάψει τα οικονομικά.
Όχι μόνο δεν τα συνέδεσε, όχι μόνο δεν τα χρησιμοποίησε ως επιβαρυντικό παράγοντα, αλλά τα απέκλεισε εντελώς από την απόφαση.
Στην επίσημη ανακοίνωση, λέξη για το PlayStation.
Λέξη για τα duty free.
Λέξη για το ροζ κανίς.
Λέξη για τις 107.569 ευρώ.
Λες και δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο πόρισμα.
Λες και οι ελεγκτές του Υπουργείου Οικονομικών δούλεψαν για το τίποτα.
Και δεν είναι τυχαίο.
Είναι συνειδητό. Είναι σχεδιασμένο.
Είναι το κλασικό ελληνικό τρικ, όταν το έγκλημα είναι μεγάλο, το κρύβεις κάτω από ένα σωρό γραφειοκρατικές ασήμαντοτητες, και μετά ανακοινώνεις ότι «έκανες τη δουλειά σου».
Αλλά εδώ, η ΓΓΑ δεν έκανε τη δουλειά της.
Η δουλειά της ήταν να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον, να παραπέμψει τους ενόχους στη Δικαιοσύνη, να απαιτήσει την επιστροφή των χρημάτων, να βεβαιώσει ότι το αθλητικό χρήμα δεν θα ξαναγίνει λάφυρο.
Αντί γι’ αυτό, έκανε μια επίδειξη εντυπωσιασμού: ανακάλεσε την αναγνώριση για ένα τυπικό λάθος, άφησε την οικονομική απάτη να βουλιάξει στην αφάνεια, και έστειλε το μήνυμα ότι όποιος ξέρει να χειρίζεται τα χαρτιά του μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με τα χρήματα.
Το χειρότερο;
Ότι η Ομοσπονδία μπορεί να επανέλθει σε λίγες ημέρες.
Μπορεί να φτιάξει τα βιβλία, να θεωρήσει τα πρακτικά, να ενημερώσει το μητρώο μελών, και να ξαναζητήσει την αναγνώριση.
Αλλά τα 107.000 ευρώ;
Οι πολυτελείς διακοπές; Το ροζ κανίς;
Ποιος θα τα διεκδικήσει πίσω;
Ποιος θα λογοδοτήσει;
Κανείς.
Η ΓΓΑ, με την επιλογή της, εγγυήθηκε ότι οι ένοχοι της οικονομικής διαχείρισης θα μείνουν στο απυρόβλητο.
Και το κάνει με τρόπο που προσβάλλει κάθε έννοια δικαιοσύνης.
Γιατί όταν τιμωρείς κάποιον που ξέχασε να θεωρήσει ένα βιβλίο, αλλά αφήνεις ανέγγιχτο όποιον έκλεψε 100.000 ευρώ, τότε δεν κάνεις απλώς λάθος , κάνεις συγκάλυψη.
Δεν είσαι απλώς αναποτελεσματικός, είσαι συνένοχος.
Η απόφαση κοινοποιήθηκε στην Ομοσπονδία, στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού, στη Γενική Διεύθυνση. Παντού.
Και πουθενά δεν αναφέρεται το ηθικό ξεφτίλισμα της οικονομικής διαχείρισης.
Είναι σαν να λέμε: «Σας τιμωρούμε που δεν υπογράψατε σωστά, αλλά για τα χρήματα που φάγατε, κανείς δεν ρωτάει». Αυτό είναι το απόλυτο «ρίξιμο στα μαλακά».
Και το κάνουν μπροστά στα μάτια μας, με επίσημο έγγραφο, με σφραγίδα και υπογραφή.
Απαιτείται θράσος για να το κάνεις αυτό.
Αλλά απαιτείται και απάθεια από εμάς, από τους πολίτες, τους αθλητές, τους γονείς, τους φορολογούμενους, για να το δεχτούμε. Εγώ δεν το δέχομαι. Και δε θα έπρεπε να το δεχτείς ούτε εσύ.
Γιατί αυτό που παίχτηκε εδώ δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική υπόθεση.
Είναι η πιο ηχηρή απόδειξη ότι η ελληνική Πολιτεία, όταν έρχεται αντιμέτωπη με σκάνδαλο, επιλέγει την κάλυψη.
Ότι η ΓΓΑ, αντί να προστατεύσει το αθλητικό ιδεώδες, προστάτεψε το σύστημα.
Ότι οι ένοχοι της πυγμαχίας θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, ενώ το μόνο που θα μείνει στην ιστορία θα είναι ένα ανόητο βιβλίο πρακτικών που έμεινε αθεώρητο.
Ελπίζω να θυμώσεις.
Ελπίζω να το μοιραστείς.
Ελπίζω να καταλάβεις ότι η σιωπή είναι η μεγαλύτερη συμμαχία της ατιμωρησίας. Γιατί αν δεν φωνάξουμε τώρα, το επόμενο σκάνδαλο θα είναι μεγαλύτερο, και η επόμενη συγκάλυψη θα είναι ακόμα πιο ξεδιάντροπη.
107.000 ευρώ.
Ροζ κανίς.
Σουίτες πολυτελείας.
Και η ΓΓΑ να μιλάει για θεώρηση βιβλίων.
Δεν είναι δικαιοσύνη. Είναι κοροϊδία.
Και δεν την αντέχω.
Δεν πρέπει να την αντέξεις ούτε εσύ.
Γ.Θ
Comments are closed.