Όχι άλλη ανοχή στην ατιμωρησία – Δύο σκάνδαλα, ο ίδιος διευθυντής, μία πολιτική ευθύνη. -Το ΔΗΚΕΑ ζητά λογοδοσία από την κορυφή της ΓΓΑ.

ΤΟΜΕΑΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα: 20-7-2026 Αρ. Πρωτ.: ΓΓΑ2410
Θέμα
Όχι άλλη ανοχή στην ατιμωρησία – Δύο σκάνδαλα, ο ίδιος διευθυντής, μία πολιτική
ευθύνη. Το ΔΗΚΕΑ ζητά λογοδοσία από την κορυφή της ΓΓΑ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΟΜΕΑΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΔΗΚΕΑ
Αθήνα, 19 Ιουλίου 2026
Κείμενο
Μέσα σε λίγες ημέρες, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και το Υπουργείο Παιδείας,
Θρησκευμάτων και Αθλητισμού επιβεβαίωσαν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο ότι η εποπτεία
του αθλητισμού στη χώρα μας ασκείται με όρους επιλεκτικότητας, συγκάλυψης και
προσωπικών εξυπηρετήσεων.
Δύο διαφορετικές ομοσπονδίες, η Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας και η Πανελλήνια
Ομοσπονδία Mουάι Τάι, βρέθηκαν στο επίκεντρο χειρισμών που δεν αφήνουν καμία
αμφιβολία για το πώς αντιλαμβάνεται η Πολιτεία τον ρόλο της απέναντι στον αθλητισμό.
Όχι ως θεματοφύλακας του δημόσιου συμφέροντος, αλλά ως διαχειριστής κρίσεων που
τιμωρεί όπου η τιμωρία είναι ακίνδυνη και αδρανεί όπου η αδράνεια εξυπηρετεί ισχυρά
συμφέροντα.
Στην Πυγμαχία, ο διευθυντής της Διεύθυνσης Αγωνιστικού Αθλητισμού, Βασίλειος Κάκκος,
υπέγραψε ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης,χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή
επί της ουσίας, την ίδια στιγμή που το πόρισμα των 437 σελίδων του Υπουργείου
Οικονομικών κατέγραφε την κατασπατάληση 107.569 ευρώ σε πολυτελείς διαμονές,
ηλεκτρονικές συσκευές, είδη προσωπικής πολυτελείας και ένα ροζ κανίς.
Στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Muay Τhai, ο ίδιος άνθρωπος παρέλαβε τεκμηριωμένη
καταγγελία για κατάχρηση κρατικής αθλητικής αναγνώρισης και διεξαγωγή
επαγγελματικών αγώνων κατά συρροή ως WMC/IFMA ΠΟΜ εκτός νομικού πλαισίου και,
αντί να τη διερευνήσει, την έστειλε πίσω στην ίδια την ομοσπονδία που καταγγελλόταν, με
αποτέλεσμα η καταγγέλλουσα να λάβει απάντηση από τον ίδιο τον κατηγορούμενο.

Το ζήτημα αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τη μεμονωμένη αξιολόγηση των δύο περιπτώσεων.
Δεν πρόκειται για διοικητικά ατοπήματα ούτε για λάθη διαδικασίας.
Πρόκειται για τη συστηματική επιβεβαίωση ενός προτύπου λειτουργίας της Γενικής
Γραμματείας Αθλητισμού, που αντιμετωπίζει τον αθλητισμό όχι ως δημόσιο αγαθό και
κοινωνικό δικαίωμα, αλλά ως πεδίο άσκησης εξουσίας, χωρίς λογοδοσία, όπου οι
αποφάσεις λαμβάνονται με βάση το ποιος γνωρίζει ποιον και όχι με βάση το τι επιτάσσει ο
νόμος και το δημόσιο συμφέρον.
Όταν ο ίδιος διευθυντής τιμωρεί στην Πυγμαχία για γραφειοκρατικές παραλείψεις, ενώ
στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Μουάι Τάι(ΠΟΜ-PMF) ο ίδιος στέλνει την καταγγελία πίσω
στον κατηγορούμενο, δεν κάνει απλώς μια κακή επιλογή, κάνει μια πολιτική επιλογή που
αποκαλύπτει ποιος προστατεύεται και ποιος όχι.
Και αυτή η επιλογή δεν μπορεί να αποδοθεί σε έναν μόνο άνθρωπο.
Αποτελεί σύμπτωμα μιας βαθιάς παθογένειας, που έχει τις ρίζες της στον τρόπο που η
πολιτική ηγεσία αντιλαμβάνεται την εποπτεία, ως ρητορικό σχήμα και όχι ως ουσιαστικό
καθήκον.
Η αντίφαση είναι κραυγαλέα.
Από τη μία πλευρά, η οικονομική υπηρεσία καταγράφει μια εικόνα ανομίας με σαράντα
επτά χιλιάδες ευρώ που ταξίδεψαν σε προσωπικούς λογαριασμούς, πολυτελή ξενοδοχεία
και άσχετα με τον αθλητισμό αντικείμενα.
Από την άλλη, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού επέλεξε να επικεντρωθεί στο βιβλίο
πρακτικών χωρίς τη σωστή σφραγίδα.
Το ερώτημα είναι απλό και απαιτεί απάντηση, γιατί τιμωρείται η σφραγίδα και όχι η κλοπή
των 107.569 ευρώ;
Και στην περίπτωση του Muay Τhai, το ερώτημα είναι ακόμη πιο οδυνηρό.
Πώς είναι δυνατόν ένας φορέας που έχει την ευθύνη της εποπτείας, να λειτουργεί ως
ταχυδρομείο, μεταξύ καταγγελλόντων και κατηγορουμένων;
Αυτό δεν είναι απλώς αντιδεοντολογικό, είναι μια πράξη που στην καλύτερη περίπτωση
συνιστά ανικανότητα, στη χειρότερη συνενοχή.
Και πίσω από όλα αυτά, υπάρχει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας,
Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η οποία οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη λειτουργία
του μηχανισμού που επιβλέπει.
Ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού δεν μπορεί να επικαλείται άγνοια για υποθέσεις που
υπογράφονται από τα στελέχη του.
Δεν μπορεί να παρακολουθεί απαθής την έκδοση και την ανάκληση της ίδιας απόφασης
μέσα σε 48 ώρες.
Δεν μπορεί να ανέχεται μια κατάσταση όπου η Γενική Γραμματεία στέλνει καταγγελίες
πίσω στους κατηγορούμενους.
Η αδράνειά του συνιστά συνενοχή και η παραμονή του στη θέση, αποτελεί απτή
επιβεβαίωση ότι το σύστημα προστατεύει τον εαυτό του.

Το ΔΗΚΕΑ, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην κριτική.
Καταθέτει συγκεκριμένη πρόταση που αφορά τη ρίζα του προβλήματος.
Καταρχάς, απαιτούμε την άμεση αντικατάσταση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, διότι
τα προβλήματα που περιγράφονται δεν είναι επιμέρους λάθη, αλλά θεσμική αποτυχία που
βρίσκει την ευθύνη στην κορυφή της ιεραρχίας.
Ταυτόχρονα, απαιτούμε τη ριζική ανασυγκρότηση του εποπτικού μηχανισμού, ώστε οι
οικονομικοί και διοικητικοί έλεγχοι στις ομοσπονδίες να είναι τακτικοί, ανεξάρτητοι και
απροειδοποίητοι, με πλήρη δημοσιοποίηση των πορισμάτων.
Η προστασία των καταγγελλόντων πρέπει να αποτελεί βασική προτεραιότητα, με την
κατάργηση της πρακτικής διαβίβασης καταγγελιών στους κατηγορούμενους και τη
δημιουργία ενός ανεξάρτητου μηχανισμού υποδοχής και διερεύνησης.
Κάθε ευρώ που διατίθεται στον αθλητισμό πρέπει να είναι πλήρως ιχνηλάσιμο και να
συνδέεται αποκλειστικά με αθλητικούς σκοπούς, ενώ η σπατάλη δημόσιου χρήματος
πρέπει να αντιμετωπίζεται με όλες τις νομικές συνέπειες.
Πάνω από όλα, όμως, απαιτείται ένας εθνικός σχεδιασμός για τον αθλητισμό που θα τον
αντιμετωπίζει ως τομέα παραγωγικής ανασυγκρότησης, με σταθερές δημόσιες επενδύσεις
σε υποδομές, στήριξη του ερασιτεχνικού και σχολικού αθλητισμού και ισότιμη πρόσβαση
όλων, ανεξάρτητα από οικονομική δυνατότητα.
Ο αθλητισμός δεν μπορεί να είναι ούτε πεδίο συναλλαγής ούτε εργαλείο επικοινωνιακής
διαχείρισης.
Κάθε φορά που η Πολιτεία επιλέγει να καλύψει αντί να ελέγξει, δεν προσβάλλει απλώς έναν
θεσμό.
Προσβάλλει κάθε παιδί που ονειρεύεται μέσα σε ένα αθλητικό σύλλογο χωρίς την
οικονομική υποστήριξη για το άθλημα του και τις πραγματικές ανάγκες των αθλητών.
Προσβάλλει κάθε γονιό που κάνει οικονομία για να πληρώσει μια συνδρομή.
Προσβάλλει κάθε προπονητή που δουλεύει απλήρωτος για να κρατήσει ζωντανό ένα
σωματείο στην κάθε περιφέρεια.
Αυτοί είναι οι πραγματικοί αποδέκτες μιας πολιτικής που βλέπει τον αθλητισμό ως πεδίο
συναλλαγής και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.
Η υπόθεση της Πυγμαχίας με το ροζ κανίς, τα PlayStation και τις πολυτελείς διακοπές, και η
υπόθεση της ΠΟΜ με την καταγγελία που στάλθηκε πίσω στον κατηγορούμενο, είναι οι δύο
όψεις του ίδιου νομίσματος.
Ένα κράτος που αντί να ελέγχει τον αθλητισμό, τον αφήνει στο έλεος μιας ελίτ που τον
βλέπει ως ιδιωτικό κτήμα, ενώ χιλιάδες αθλητές, προπονητές, γονείς και παιδιά
αγωνίζονται καθημερινά με ελάχιστους πόρους, χωρίς στήριξη, χωρίς υποδομές, χωρίς
ελπίδα.
Το ΔΗΚΕΑ δεν αποδέχεται αυτή την κατάσταση.
Ο αθλητισμός είναι δικαίωμα του λαού, όχι χάρισμα των ισχυρών.
Είναι το σχολείο όπου μια κοινωνία μαθαίνει να αγωνίζεται τίμια, να σέβεται τον αντίπαλο,
να νικά με αξιοπρέπεια και να χάνει με το κεφάλι ψηλά.
Όποιος τον μετατρέπει σε βούρκο συναλλαγής και ατιμωρησίας, προσβάλλει την ίδια την
υπόσταση του αθλητικού ιδεώδους και υπονομεύει κάθε προσπάθεια των ανθρώπων του

αθλητισμού να οικοδομήσουν μια υγιή, ανταγωνιστική και δημοκρατική αθλητική
κουλτούρα.
Το ΔΗΚΕΑ θα συνεχίσει να αγωνίζεται για έναν αθλητισμό δημόσιο, διαφανή και
προσβάσιμο, με πραγματική λογοδοσία και όχι με κενές διακηρύξεις.
Απαιτούμε την πλήρη διερεύνηση και των δύο υποθέσεων, τη δημοσιοποίηση όλων των
πορισμάτων, την άμεση αντικατάσταση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού και την
απόδοση ευθυνών σε όλα τα επίπεδα, πολιτικά και ποινικά.
Η ατιμωρησία τελειώνει εδώ. Ο αθλητισμός ανήκει στον λαό. Και ο λαός απαιτεί λογοδοσία.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΔΗ.Κ.Ε.Α
Για τον Τομέα Αθλητισμού ΔΗ.Κ.Ε.Α