Τραμπ ο Καταστροφέας Η τελική κρίση της δυτικής ηγεμονίας

Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν για την αντίσταση του Ιράν, την κατάρρευση της αμερικανικής αξιοπιστίας και την επιταχυνόμενη γέννηση ενός πολυπολικού κόσμου.

Το γεγονός ότι το Ιράν δεν παραδίδεται, δεν συμφωνεί σε εκεχειρία ή κατάπαυση του πυρός, αλλάζει ήδη την ισορροπία δυνάμεων. Μετά το πρώτο χτύπημα, το Ιράν ανασυντάχθηκε και επέλεξε έναν νέο Ραχμπάρ (Ανώτατο Ηγέτη): τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ. Παρά τα οδυνηρά πλήγματα στις ενεργειακές του υποδομές, το Ιράν συνεχίζει όχι απλώς να αντιστέκεται αλλά και να επιτίθεται ενεργά στον εχθρό. Επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν πραγματοποιηθεί εναντίον όλων των αμερικανικών βάσεων που περιβάλλουν το Ιράν. Σύμφωνα με ουδέτερες εκτιμήσεις, περισσότεροι από 1.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί (το Ιράν αναφέρει πολύ υψηλότερους αριθμούς, ενώ ο Τραμπ μιλάει μόνο για μια χούφτα, κάτι που φαίνεται γελοίο δεδομένης της κλίμακας των ιρανικών επιθέσεων).

Το Ιράν έχει επιλέξει μια πολύ αποτελεσματική τακτική: χτυπώντας όχι μόνο στρατιωτικούς στόχους στο Ισραήλ, το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε κάτι που μοιάζει με τη Γάζα, αλλά πάνω απ’ όλα τους κόμβους και τα ενεργειακά κέντρα των αραβικών κρατών του Κόλπου από τα οποία εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Σε συνδυασμό με το μπλοκάρισμα των Στενών του Ορμούζ, αυτό έχει ήδη οδηγήσει σε τεράστιες απώλειες για την παγκόσμια αγορά. Επιπλέον, η κατάσταση θα επιδεινώνεται με κάθε μέρα ιρανικής αντίστασης. 

Είναι σημαντικό ότι οι χώρες του Κόλπου -των οποίων τα σχέδια να μετατραπούν σε ουδέτερα και ασφαλή κέντρα της παγκόσμιας οικονομίας έχουν πλέον φτάσει στο τέλος τους- κατηγορούν όχι τόσο το Ιράν όσο το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πάντα αντιπαθούσαν το Ισραήλ, αλλά στα μάτια τους ο Τραμπ έχει γίνει άμεσος προδότης. Αν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις δεν τις προστατεύουν αλλά αντίθετα δημιουργούν κίνδυνο, σε τι χρειάζονται; Οι Άραβες ηγέτες θέτουν αυτό το ερώτημα αρκετά λογικά.

Εν τω μεταξύ, το πλαγκτόν του παγκόσμιου καπιταλισμού και οι στρατοί από escort girls εγκαταλείπουν βιαστικά το Ντουμπάι. Στην οροφή ενός εγκαταλελειμμένου ξενοδοχείου, μόνο ο κάπως ανορθόδοξος influencer Andrew Tate χορεύει μόνος του, επιμένοντας πεισματικά ότι όλα αυτά είναι απλώς μια προσομοίωση υπολογιστή και ότι ζούμε σε ένα πλέγμα όπου απλώς έχουν φορτωθεί νέα σκηνικά.

Το επόμενο βήμα θα είναι η απόσυρση των αραβικών ομολόγων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρεμπιπτόντως, η BlackRock έχει σταματήσει τη διαδικασία αναλήψεων από τα κεφάλαιά της, μειώνοντας το ανώτατο όριο κατά περισσότερο από το μισό. Μοιάζει με την αρχή μιας κατάρρευσης. Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται στα ύψη και οι δείκτες πέφτουν ραγδαία. Είναι απολύτως πιθανό η παγκόσμια οικονομία να καταρρεύσει εντελώς στο άμεσο μέλλον.

Αυτό στο οποίο υπολόγιζε ο Τραμπ έχει σαφώς αποτύχει. Η θέληση και η αποφασιστικότητα του Ιράν να φτάσει μέχρι το τέλος, μαζί με την αλληλεγγύη μιας κοινωνίας που έχει συσπειρωθεί γύρω από την πολιτική και θρησκευτική της ηγεσία, έχουν βάλει τέλος στις προσδοκίες για μια εύκολη και φθηνή νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Ήδη δεν είναι ούτε εύκολο ούτε φθηνό, και με κάθε μέρα που περνάει θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο και πιο ακριβό. Ο Τραμπ είναι σαφώς απροετοίμαστος για μακρές διαδικασίες. Επιπλέον, τα ποσοστά αποδοχής του έχουν αρχίσει να μειώνονται ραγδαία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πόλεμος με το Ιράν υποστηρίζεται μόνο από μια πολύ μικρή μειονότητα (κυρίως Χριστιανούς Σιωνιστές και υποστηρικτές της απονομής δικαιοσύνης – από τους οποίους υπάρχουν πολλοί στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και εξακολουθούν να αποτελούν μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνολικού πληθυσμού). Το βασικό εκλογικό σώμα του MAGA είχε ήδη απομακρυνθεί από τον Τραμπ νωρίτερα (κυρίως λόγω των αρχείων Epstein) και τώρα αποτελεί την πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του αντι-Τραμπισμού. «Ο Τραμπ μας πρόδωσε όλους» είναι η πιο συνηθισμένη ανάρτηση στο διαδίκτυο μεταξύ των πρώην υποστηρικτών του MAGA.

Αν και ο Τραμπ συνεχίζει να εκστομίζει απειλές και κατάρες, σχηματίζεται η εντύπωση ότι σταδιακά βυθίζεται στον πανικό. Η Επιχείρηση EP—Epic Fury (όνομα που επινόησε ο ιδεολογικά αλκοολικός σκίνχεντ Πιτ Χέγσεθ)— έχει μετονομαστεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των ΗΠΑ σε Επιχείρηση Epstein Files ή Epic Fail· τα αρχικά παραμένουν τα ίδια: EP.

Ο Ντόναλντ Τραμπ πρόκειται να δηλώσει ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν ξανά» και ότι «τερμάτισε έναν ακόμη πόλεμο». Στη συνέχεια, θα προσπαθήσει να σταματήσει τα πάντα και να στραφεί στην κατοχή της Κούβας. Για τον σκοπό αυτό, έχουν σταλεί στο Ισραήλ δύο εξαιρετικά ύποπτες προσωπικότητες: ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ. Ωστόσο, φαίνεται ότι σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν τους πιστεύει πια. Ακριβώς κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεών τους με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πραγματοποίησαν μια ύπουλη επίθεση που σκότωσε μαθήτριες στο σχολείο Μινάμπ (ήταν παιδιά διοικητών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης), καθώς και τα υψηλότερα επίπεδα της θρησκευτικοπολιτικής ηγεσίας του Ιράν.

Ένα νέο αστέρι του παγκόσμιου διαδικτύου, ο Κινέζος διανοούμενος Jiang Xueqin —ο οποίος προέβλεψε με ακρίβεια τα γεγονότα εκ των προτέρων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ και του τρόπου με τον οποίο θα εξελισσόταν, και ο οποίος είναι ο μόνος Κινέζος μελετητής βαθιά ειδωμένος στις μονοθεϊστικές εσχατολογίες (θρησκευτικός Σιωνισμός, οι εβραϊκές μεσσιανικές αιρέσεις του Sabbatai Zevi και του Jacob Frank, χριστιανικός νομισματισμός και το θέμα του Mahdi)— δήλωσε σήμερα ότι ο Kushner αντιπροσωπεύει μια από τις πιο δυσοίωνες προσωπικότητες εντός των δυτικών ελίτ και συνδέεται με το δίκτυο του Jeffrey Epstein (μέσω του δικηγόρου του Epstein, του Ισραηλινού πράκτορα Alan Dershowitz). Επιπλέον, ο Jiang Xueqin περιέγραψε τον ίδιο τον Kushner ως «τον νέο Epstein». Μέχρι σήμερα, όλες οι προβλέψεις του έχουν επαληθευτεί με εντυπωσιακή ακρίβεια.

Τώρα είναι η στιγμή για τη Ρωσία να ενεργήσει με μεγαλύτερη τόλμη για την προώθηση των συμφερόντων της. Η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή είναι δύο θέατρα του ίδιου πολέμου: ενός πολέμου της ανθρωπότητας για κυριαρχία και ενός πολυπολικού κόσμου ενάντια στις απεγνωσμένες προσπάθειες του Τραμπ – ο οποίος έχει μετατραπεί σε ένα τυφλό και μανιώδες όργανο των νεοσυντηρητικών – να διατηρήσει τη δυτική παγκόσμια ηγεμονία και μονοπολικότητα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατέστρεψε την προηγούμενη τάξη πραγμάτων μέχρι τα θεμέλιά της. Κανείς δεν θυμάται πια τον φιλελευθερισμό, την πράσινη ατζέντα ή την πολιτική των φύλων. Όλα στον κόσμο έχουν γίνει πολύ πιο σκληρά και πιο σαφή. Στην ουσία, τα πράγματα παραμένουν τα ίδια όπως πριν, μόνο που τώρα η μεταμφίεση έχει αφαιρεθεί. Ο Τραμπ έχει διαλύσει την ομίχλη και έχει αποκαλύψει στην ανθρωπότητα το αληθινό πρόσωπο της Δύσης. Είναι τερατώδες. Με την έννοια της καταστροφής όλων των κανόνων και της αποκόλλησης κάθε πέπλου, ο Τραμπ έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία. Είναι ο Μεγάλος Καταστροφέας.

Αρχικά, θα μπορούσε να υπάρχει μια θέση για την MAGA σε έναν πολυπολικό κόσμο. Η Δύση για τους Δυτικούς, η Αμερική για τους Αμερικανούς, η Ευρώπη για τους Ευρωπαίους. Γιατί όχι; Και χωρίς καμία φιλελεύθερη μεταναστευτική ατζέντα. Κάθε πολιτισμός θα είχε τις δικές του παραδοσιακές αξίες, και η επιστροφή σε αυτές θα μπορούσε μόνο να είναι ευπρόσδεκτη.

Ταυτόχρονα: Ρωσία για τους Ρώσους. Ευρασία για τους Ευρασιατικούς. Ιράν για τους Ιρανούς. Ισλαμικές χώρες για τους Μουσουλμάνους. Κίνα για τους Κινέζους. Ινδία για τους Ινδουιστές. Αφρική για τους Αφρικανούς. Λατινική Αμερική για τους Λατινοαμερικανούς. Αυτό θα ήταν δίκαιο.

Τα κράτη-πολιτισμοί θα μπορούσαν εύκολα να συμφωνήσουν σε μια νέα περιφερειακή διαίρεση του πλανήτη σε πολυπολική βάση.

Αρχικά, ο Τραμπ προσποιήθηκε ότι συμφωνούσε σε γενικές γραμμές με αυτό, και αυτό ουσιαστικά αποτέλεσε ολόκληρη την ουσία της προεκλογικής του εκστρατείας – την ιδεολογία του για την MAGA. Ακριβώς με βάση αυτούς τους λόγους και υπό αυτές τις συνθήκες, η Ρωσία άρχισε να επικοινωνεί με τον Τραμπ.

Τότε κάτι πήγε στραβά – μέχρι που όλα πήγαν εντελώς στραβά. Ο Τραμπ εγκατέλειψε το κύριο σημείο: τον πολυπολικό κόσμο. Επιτέθηκε άμεσα στις BRICS, δεν έκανε τίποτα στο μέτωπο της Ουκρανίας, πήρε μια τρομακτική θέση στο θέμα των αρχείων του Τζέφρι Έπσταϊν -μπλέκοντας στις πιο τερατώδεις ανατροπές αυτής της βρώμικης υπόθεσης- επιτέθηκε στη Βενεζουέλα, υποστήριξε τη γενοκτονία στη Γάζα, πραγματοποίησε το πρώτο χτύπημα κατά του Ιράν και τώρα έχει εισέλθει σε έναν βάναυσο πόλεμο μακριά από τα σύνορά του. Εν τω μεταξύ, κανείς που να σχετίζεται με την υπόθεση Έπσταϊν δεν έχει συλληφθεί, η απέλαση παράνομων μεταναστών έχει σταματήσει και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών χάνει γρήγορα την υποστήριξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποβαθμίζονται. Δεν έχει λυθεί ούτε ένα πρόβλημα.

Το θετικό πρόγραμμα του Τραμπ έχει αποτύχει εντελώς. Κι όμως, στην καταστροφή υπερέχει.

Πρέπει να αναδιοργανωθούμε γρήγορα έχοντας αυτό κατά νου. Ο Τραμπ σχεδόν σίγουρα θα χάσει τις ενδιάμεσες εκλογές το φθινόπωρο από τους Δημοκρατικούς. Ωστόσο, αυτό αντιπροσωπεύει το ίδιο κακό, μόνο από μια άλλη οπτική γωνία. Πρέπει να μείνουμε σταθερά στις δικές μας θέσεις – κυριαρχία, κράτος-πολιτισμό, πολυπολικότητα – και να κινηθούμε σταθερά προς τη νίκη στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δύση στο σύνολό της είναι ο θανάσιμος εχθρός μας. Είμαστε σε πόλεμο μαζί τους σήμερα και αύριο θα συνεχίσουμε να τους πολεμάμε, ίσως ακόμη πιο σκληρά. Αυτό πρέπει να είναι το σημείο εκκίνησης.

Με μια τέτοια ορθολογική προσέγγιση, θα μπορέσουμε να αποκομίσουμε όφελος από οποιαδήποτε ενέργεια του Τραμπ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να υποκύψουμε ούτε στην ύπνωση, στην πειθώ ούτε στις υποσχέσεις. Η Δύση είναι ένας πολιτισμός του κακού. Θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ανάλογα. Αν επιθυμεί να μεταρρυθμιστεί, άριστα – θα βοηθήσουμε ευχαρίστως. Προς το παρόν, ωστόσο, είναι ένας θανατηφόρος δράκος που, μέσα στην αγωνία του, καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, όμως απομένει μόνο μία πορεία: να τον αποτελειώσουμε εντελώς – με κάθε δυνατό μέσο.

Ας καταστρέψει ο Τραμπ τον παλιό κόσμο μέχρι τα θεμέλιά του. Δεν χρειάζεται να προσκολληθούμε σε ό,τι έχει εξαντληθεί. Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε έναν νέο κόσμο, στον οποίο η Ρωσία πρέπει να καταλάβει τη θέση που της αξίζει – τη θέση που δικαιωματικά της ανήκει. Αυτή η θέση είναι η θέση ενός υποκειμένου, όχι ενός αντικειμένου. Δεν χρειαζόμαστε αυτό που ανήκει σε άλλους, όμως η Ευρασία ανήκει σε εμάς.

(Μετάφραση από τα ρωσικά)