Εμπόριο με τις Στάχτες: Γιατί η Ελλάδα εξευτελίζει τους νεκρούς της, ενώ το Ισλάμ τους αγιάζει

Φτάνει πια με τις διπλωματικές κορώνες και τα συγκαταβατικά χαμόγελα. Ας πούμε την αλήθεια σκυτάλη, χωρίς φόβο και πάθος,η Ελλάδα έχει μετατρέψει τον θάνατο σε ένα βρώμικο νεκραίο εμπόριο, σε μια βιομηχανία τρόμου που ξεπαστρεύει τα κόκκαλα των δικών μας ανθρώπων σαν να είναι σκουπίδια.
Και απέναντι σε αυτή την πολιτισμική γενοκτονία της αξιοπρέπειας, το Ισλάμ στέκεται όρθιο, σοβαρό, αληθινά ανώτερο, δείχνοντάς μας με μια σκληρή ματιά τι σημαίνει πραγματικός σεβασμός στον νεκρό.

Ξεχάστε τα ωραία λόγια για την «παράδοση».
Βγάλτε τα ροζ γυαλιά.
Ο μέσος Έλληνας πεθαίνει, θάβεται βιαστικά και ακριβά σε ένα οικόπεδο γης, αλλά το ρολόι χτυπά αντίστροφα.
Το κράτος και η Εκκλησία έχουν στήσει ένα τελεσίγραφο θανάτου: Τρία χρόνια.
Μόνο τρία χρόνια ανοχής.
Μετά, το φτυάρι μπαίνει βίαια στη γη και ξεριζώνει τον νεκρό.
Γιατί; Γιατί «δεν χωράει».
Όχι, για να ανοίξει η θέση για τον επόμενο πελάτη, για τον επόμενο που θα πληρώσει το ανάλογο «μίσθωμα» γης.
Ο τάφος στην Ελλάδα δεν είναι κατοικία, είναι Airbnb για σορούς.

Η υποχρεωτική εκταφή είναι μια βάρβαρη, απάνθρωπη ιεροτελεστία.
Οι συγγενείς πληρώνουν για να δουν τα απομεινάρια των αγαπημένων τους να τραβιούνται από τη λάσπη.
Μετά, το δίλημμα,πληρώνεις ετήσιο ενοίκιο στο οστεοφυλάκιο σαν να νοικιάζεις γκαρσονιέρα, ή τα παρατάς;
Και αν τα παρατήσεις, όπως χιλιάδες φτωχές οικογένειες, τότε τα οστά καταλήγουν στο χωνευτήριο.
Αυτή η κολασμένη εικόνα δεν είναι επιστημονική φαντασία, είναι η πραγματικότητα της ελληνικής νεκρικής μέριμνας.
Τρία εκατομμύρια σκελετοί κάθονται σε ράφια, περιμένοντας τη σειρά τους να καούν για 250 ευρώ, σαν να είναι κάρβουνα.
Και εμείς το βαφτίζουμε «πολιτισμό»; Αυτό είναι τρομοκρατία κατά των ζωντανών και βεβήλωση κατά των νεκρών.

Πού είναι εδώ ο σεβασμός;
Του λέμε «σώμα ναός του Θεού», του λέμε «εν Χριστώ αναστήσεσθε», αλλά στην πράξη τον πετάμε σε βιομηχανικούς κλιβάνους όταν λήξει η προθεσμία.
Είναι σκέτη υποκρισία.
Είναι ένα σύστημα που καπηλεύεται τον ανθρώπινο πόνο, όπου το χρήμα μπαίνει πάνω από την αιώνια ανάπαυση.
Η Εκκλησία, το Δημόσιο και τα νεκροταφεία έχουν στήσει ένα καρτέλ θανάτου, αρμέγοντας τους ζωντανούς που θρηνούν, πουλώντας τους τον αέρα μέσα στα κουτιά των οστεοθηκών.

Έρχεται τώρα το Ισλάμ και σκίζει αυτό το σάπιο οικοδόμημα. Όχι με θεωρίες, αλλά με πράξεις.
Ο μουσουλμανικός νόμος λέει ένα ξεκάθαρο, αδιαπραγμάτευτο ΟΧΙ στην εκταφή.
Ο νεκρός μπαίνει στο χώμα και μένει εκεί. Αιώνια. Χωρίς φτυάρια. Χωρίς ενοίκια.
Χωρίς φούρνους.
Η σάρκα του αφήνεται να λιώσει φυσικά, ειρηνικά, κάτω από τη γη, χωρίς κανέναν να την ενοχλεί.
Οι μουσουλμάνοι θεωρούν την όχληση του τάφου βαριά αμαρτία και βαθιά προσβολή στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Δεν ξεθάβουν, δεν μεταφέρουν, δεν καίνε. Αυτό δεν είναι απλώς θρησκεία, είναι αιώνιος σεβασμός.

Σκεφτείτε το,ενώ εμείς στην Ελλάδα λεηλατούμε τους τάφους μας για να βγάλουμε το μεροκάματο, ο μουσουλμάνος γείτονάς μας τιμά τον νεκρό του σαν να κοιμάται ακόμα.
Δεν πουλάει τα οστά του παιδιού του για να πληρώσει φόρο στον Δήμο.
Δεν βλέπει τον παππού του να γίνεται σκόνη σε ένα βιομηχανικό καμίνι.
Στην πραγματικότητα, οι μουσουλμάνοι δείχνουν περισσότερο σεβασμό στη σωματική ακεραιότητα του ανθρώπου από ό,τι το «χριστιανικό» κράτος που κομπορρημονεί για την ανάσταση.

Η υποκρισία της ελληνικής πολιτείας ξεσκεπάζεται ολοκληρωτικά στο ζήτημα των μουσουλμανικών κοιμητηρίων.
Ενώ οι μουσουλμάνοι πολίτες αγωνίζονται για ένα μέρος να θάψουν τους δικούς τους σύμφωνα με τον νόμο τους, η γραφειοκρατία και ο ρατσισμός τους κρατούν σε αναμονή.
Η Εκκλησία παραχώρησε γη, αλλά το κράτος την κρατά όμηρο.
Γιατί; Μα γιατί αν δημιουργηθεί μουσουλμανικό νεκροταφείο, θα αποκαλυφθεί η ντροπή μας. Θα δουν όλοι ότι υπάρχει άλλος δρόμος.

Ένας δρόμος χωρίς ληστρικά τέλη, χωρίς χωνευτήρια, χωρίς τη βρώμα της νεκρικής επιχειρηματικότητας.

Ξυπνήστε. Σηκώστε το κεφάλι από την απάθεια. Η πρακτική της υποχρεωτικής εκταφής και της καύσης των οστών είναι μια μαύρη σελίδα της σύγχρονης Ελλάδας. Είναι μια βαρβαρότητα που ντρόπιασε ακόμα και τα πιο σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα.
Το Ισλάμ δεν μας επιτίθεται, μας διδάσκει. Δεν μας προκαλεί, μας ξεσκεπάζει.

Απαιτήστε την αλλαγή.
Απαιτήστε μόνιμους τάφους.
Απαιτήστε να σταματήσει το κυνήγι των οστών.
Σταματήστε να είστε συνένοχοι σ’ αυτό το έγκλημα κατά της μνήμης.
Αν όντως πιστεύουμε σε μια ζωή μετά τον θάνατο, τότε ας φερθούμε στους νεκρούς μας σαν να αξίζουν την αιωνιότητα.
Το Ισλάμ ήδη το κάνει.
Εμείς, πότε θα το κάνουμε;
Ή θα συνεχίσουμε να χωνεύουμε τους προγόνους μας σαν άχρηστα απορρίμματα, μέχρι να γίνουμε κι εμείς μια θολή στάχτη μέσα στη λήθη;
Η επιλογή είναι δική σας. Αρκεί που κρατάει πολύ.