ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

ΑΡΘΡΟ 1 – ΣΚΟΠΟΣ

Η παρούσα επιστολή υποβάλλεται στο πλαίσιο μιας τεκμηριωμένης και επιστημονικά προσανατολισμένης προσέγγισης των ζητημάτων που αφορούν τη μισθολογική ανισότητα μεταξύ φύλων και τη συνολική αποτύπωση της αγοράς εργασίας.

Σκοπός της είναι τριπλός:

α) Η αναλυτική αποσαφήνιση της μεθοδολογίας με την οποία υπολογίζονται οι διαφορές στις αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με έμφαση στη διάκριση μεταξύ συνολικών και προσαρμοσμένων δεικτών.

β) Η αξιολόγηση της στατιστικής προσέγγισης που εφαρμόζεται στους επίσημους δείκτες, προκειμένου να κατανοηθεί σε ποιο βαθμό αυτοί αντανακλούν πραγματικές διαφορές ίσης ή ισοδύναμης εργασίας και όχι απλώς διαφορές στη δομή της απασχόλησης.

γ) Η επισήμανση της ανάγκης για μια περισσότερο ισορροπημένη και ολιστική πολιτική προσέγγιση στα ζητήματα φύλου στην εργασία, η οποία να λαμβάνει υπόψη το σύνολο των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων που αφορούν τόσο τις γυναίκες όσο και τους άνδρες εργαζομένους.

ΑΡΘΡΟ 2 – ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

2.1 Η κυρίαρχη στατιστική μετρική που χρησιμοποιείται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Eurostat αφορά τον δείκτη μισθολογικού χάσματος μεταξύ φύλων (Gender Pay Gap), ο οποίος βασίζεται στη σύγκριση του μέσου ωριαίου ακαθάριστου μισθού ανδρών και γυναικών στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας.

2.2 Ο εν λόγω δείκτης αποτελεί μια συνολική και μη προσαρμοσμένη στατιστική απεικόνιση (unadjusted indicator), καθώς δεν ενσωματώνει πλήρως κρίσιμες μεταβλητές που επηρεάζουν τις αμοιβές, όπως:

• το επάγγελμα ή η ειδικότητα (occupation),
• ο κλάδος οικονομικής δραστηριότητας (sector),
• το επίπεδο επαγγελματικής εμπειρίας και προϋπηρεσίας (experience),
• οι πραγματικές ώρες απασχόλησης (working hours),
• καθώς και η ιεραρχική θέση ή ευθύνη εντός του οργανισμού (seniority).

2.3 Κατά συνέπεια, ο συγκεκριμένος δείκτης δεν αποτυπώνει κατ’ ανάγκη διαφορές σε συνθήκες ίσης ή ισοδύναμης εργασίας, αλλά κυρίως τη συνολική δομή της απασχόλησης στην οικονομία και την κατανομή των φύλων μεταξύ διαφορετικών επαγγελματικών κατηγοριών.

ΑΡΘΡΟ 3 – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

3.1 Η σύγχρονη οικονομετρική και ακαδημαϊκή προσέγγιση για την εκτίμηση των διαφορών στις αμοιβές βασίζεται σε μεθόδους πολυμεταβλητής ανάλυσης, όπως παλινδρόμηση (regression analysis) και τεχνικές αποσύνθεσης (decomposition methods), με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεθοδολογία Oaxaca–Blinder.

3.2 Οι μέθοδοι αυτές επιτρέπουν τον διαχωρισμό της συνολικής μισθολογικής διαφοράς σε επιμέρους συνιστώσες, μέσω του ελέγχου μεταβλητών όπως:

• το επάγγελμα και η επαγγελματική κατηγορία,
• η εργασιακή εμπειρία και η διάρκεια προϋπηρεσίας,
• οι πραγματικές ώρες απασχόλησης,
• ο κλάδος και το παραγωγικό περιβάλλον εργασίας.

3.3 Από την εφαρμογή των προσαρμοσμένων αυτών μεθόδων προκύπτει ότι το λεγόμενο adjusted wage gap είναι σημαντικά χαμηλότερο από τον συνολικό (unadjusted) δείκτη, γεγονός που υποδηλώνει ότι σημαντικό μέρος της παρατηρούμενης διαφοράς εξηγείται από δομικούς παράγοντες της αγοράς εργασίας.

ΑΡΘΡΟ 4 – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΕΙΚΤΩΝ

4.1 Η χρήση του μη προσαρμοσμένου δείκτη (unadjusted indicator) δικαιολογείται κυρίως από την ανάγκη απλότητας, τη δυνατότητα διεθνούς συγκρισιμότητας και την παροχή μιας συνολικής εικόνας της αγοράς εργασίας σε μακροοικονομικό επίπεδο.

4.2 Ωστόσο, η εν λόγω προσέγγιση δεν επαρκεί από μόνη της για την αξιολόγηση ζητημάτων ίσης ή ισοδύναμης εργασίας, καθώς δεν διαχωρίζει τις περιπτώσεις όπου οι διαφορές στις αμοιβές οφείλονται σε διαφορετικές συνθήκες απασχόλησης.

4.3 Η αποκλειστική ή υπερβολική έμφαση σε aggregate δείκτες ενδέχεται να οδηγήσει σε μερική ή ελλιπή αποτύπωση της πραγματικής δομής της αγοράς εργασίας, εάν δεν συνοδεύεται από προσαρμοσμένες αναλύσεις και ποιοτικά δεδομένα.

ΑΡΘΡΟ 5 – ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΦΥΛΟΥ

5.1 Παράλληλα με τη μισθολογική διάσταση της ανισότητας, υφίστανται τομείς στους οποίους οι άνδρες εμφανίζουν αυξημένη έκθεση σε επαγγελματικούς κινδύνους και δυσμενείς συνθήκες εργασίας, όπως:

• η υψηλή συμμετοχή σε εργατικά ατυχήματα,
• η υπερεκπροσώπηση σε βαριές, τεχνικές και επικίνδυνες εργασίες,
• η αυξημένη φυσική και λειτουργική καταπόνηση σε συγκεκριμένους κλάδους της οικονομίας.

5.2 Επιπλέον, ζητήματα που αφορούν τον ρόλο του πατέρα στην οικογένεια και την αγορά εργασίας, καθώς και οι ειδικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι άνδρες εργαζόμενοι σε συγκεκριμένα επαγγελματικά περιβάλλοντα, δεν φαίνεται να αποτελούν ισοδύναμα ανεπτυγμένο πεδίο στοχευμένων πολιτικών παρεμβάσεων.

ΑΡΘΡΟ 6 – ΑΝΔΡΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ, ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ

ΘΕΣΜΙΚΗ ΣΥΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Παρατηρείται ότι σε επίπεδο θεσμικής πολιτικής και δημόσιων παρεμβάσεων φορέων όπως η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ), το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, το Υπουργείο Υγείας, το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, καθώς και οι συναφείς δομές ισότητας όπως η Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, διαπιστώνεται μια κατακερματισμένη και μη ομοιόμορφη προσέγγιση ως προς την αντιμετώπιση των ζητημάτων φύλου στην εργασία και την κοινωνία. Ειδικότερα, προκύπτει ότι η θεσμική αφήγηση σε ορισμένες περιπτώσεις τείνει να αποδίδει δυσανάλογη έμφαση στην ατομική ευθύνη του άνδρα για τις κοινωνικές και επαγγελματικές επιπτώσεις που αντιμετωπίζει, χωρίς να συνοδεύεται από αντίστοιχη συστηματική επιστημονική τεκμηρίωση ή ολοκληρωμένες πολιτικές πρόληψης και υποστήριξης. Παράλληλα, η απουσία ενιαίας και συνεκτικής ερευνητικής προσέγγισης που να εξετάζει ισοδύναμα τις επιπτώσεις σε όλα τα φύλα, δημιουργεί ερωτήματα ως προς την πληρότητα της αποτύπωσης των κοινωνικών και εργασιακών φαινομένων. Η εν λόγω ασυμμετρία, όταν δεν στηρίζεται σε κοινά μεθοδολογικά πρότυπα και τεκμηριωμένη ανάλυση δεδομένων, δύναται να επηρεάζει τη συνοχή των δημόσιων πολιτικών σε σχέση με τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας που απορρέουν από το συνταγματικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο. Υπό το πρίσμα αυτό, αναδεικνύεται η ανάγκη για ενιαία, επιστημονικά θεμελιωμένη και ουδέτερη ως προς το φύλο προσέγγιση, η οποία θα διασφαλίζει ότι η υποστήριξη, η πρόληψη και η ανάλυση των κοινωνικών φαινομένων εφαρμόζονται ισόρροπα προς όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

ΑΡΘΡΟ 7 – ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗΣ

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ζητείται η παροχή διευκρινίσεων επί των ακόλουθων ζητημάτων:

1. Η ακριβής μεθοδολογία που εφαρμόζεται για τον υπολογισμό του δείκτη Gender Pay Gap, καθώς και η διάκριση μεταξύ προσαρμοσμένων και μη προσαρμοσμένων εκτιμήσεων.
2. Το εύρος και η φύση των στατιστικών ελέγχων που εφαρμόζονται στις σχετικές αναλύσεις (ιδίως ως προς επάγγελμα, εμπειρία, ώρες εργασίας και κλάδο απασχόλησης).
3. Η ύπαρξη ή μη εξειδικευμένων πολιτικών παρεμβάσεων που αφορούν άνδρες εργαζομένους σε τομείς υψηλού επαγγελματικού κινδύνου, καθώς και τον ρόλο του πατέρα στο πλαίσιο της εργασιακής πολιτικής.

ΤΕΛΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η παρούσα επιστολή υποβάλλεται με αποκλειστικό γνώμονα τη συμβολή σε έναν τεκμηριωμένο και επιστημονικά συνεπή δημόσιο διάλογο γύρω από τη μισθολογική ισότητα και τις ευρύτερες επιπτώσεις των πολιτικών φύλου στην αγορά εργασίας.

Η χρήση στατιστικών δεικτών αποτελεί αναγκαίο εργαλείο για τη χάραξη πολιτικής, ωστόσο η ερμηνεία τους απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να διασφαλίζεται ότι αποτυπώνουν με ακρίβεια την πραγματικότητα και δεν οδηγούν σε υπεραπλουστευμένες ή μερικές αναγνώσεις σύνθετων κοινωνικοοικονομικών φαινομένων.

Υπό το πρίσμα αυτό, η ενίσχυση της διαφάνειας στη μεθοδολογία, η συστηματική χρήση προσαρμοσμένων αναλύσεων και η ισόρροπη εξέταση όλων των επιμέρους διαστάσεων της εργασίας – ανεξαρτήτως φύλου – αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση δίκαιων και αποτελεσματικών πολιτικών.

Τέλος, η παρούσα προσέγγιση επιδιώκει να συμβάλει εποικοδομητικά στη συζήτηση, αναγνωρίζοντας ότι η πραγματική ισότητα προϋποθέτει την πλήρη και συμμετρική κατανόηση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν την εργασία, τις αμοιβές και τις συνθήκες απασχόλησης στο σύνολο της κοινωνίας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ

• Eurostat – Gender Pay Gap Statistics
• OECD – Employment and Earnings Reports
• International Labour Organization (ILO) – Global Wage Reports
• ELSTAT – Στατιστικά Απασχόλησης και Αμοιβών
• Oaxaca, R. (1973) / Blinder, A. (1973) – Wage Decomposition Methods
• EU Directive 2023/970 – Pay Transparency Directive

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 – ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

• General Secretariat for Demography and Family Policy and Gender Equality (isotita.gr)
• KETHI – Research Centre for Gender Equality
• Greek Ombudsman – Equal Treatment Division
• Ministry of Labour – Policy Reports

Παρατηρείται ότι οι δράσεις επικεντρώνονται κυρίως σε:

• γυναικεία απασχόληση
• καταπολέμηση έμφυλης βίας
• ενίσχυση ισότητας στην αγορά εργασίας

3.1 Η δημόσια αποτύπωση του gender pay gap βασίζεται κυρίως σε μη προσαρμοσμένους δείκτες (unadjusted metrics).

3.2 Η περιορισμένη χρήση adjusted metrics ενδέχεται να οδηγεί σε μερική ερμηνεία της αγοράς εργασίας.

3.3 Η επικοινωνιακή έμφαση σε συγκεκριμένες κατηγορίες φύλου δύναται να δημιουργεί ασυμμετρία στην αντίληψη των συνολικών επιπτώσεων φύλου στην εργασία.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4 – ΔΟΜΗ ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η δομή της ελληνικής αγοράς εργασίας χαρακτηρίζεται από έντονη διαφοροποίηση μεταξύ κλάδων ως προς τη συμμετοχή ανδρών και γυναικών, γεγονός που επηρεάζει ουσιωδώς τη διαμόρφωση των συνολικών μισθολογικών δεικτών.

Συγκεκριμένα, παρατηρείται ότι οι άνδρες υπερεκπροσωπούνται σε κλάδους όπως οι κατασκευές, η βαριά βιομηχανία, οι μεταφορές, η ενέργεια και οι τεχνικές ειδικότητες, όπου οι αμοιβές είναι κατά κανόνα υψηλότερες λόγω αυξημένων απαιτήσεων φυσικής εργασίας, κινδύνου και ωραρίων. Αντίστοιχα, οι γυναίκες συγκεντρώνονται σε μεγαλύτερο βαθμό σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγεία, η διοίκηση γραφείου, οι κοινωνικές υπηρεσίες και ο λιανικός τομέας, όπου οι αμοιβές είναι συχνά χαμηλότερες αλλά συνοδεύονται από διαφορετικά χαρακτηριστικά εργασιακής φύσης.

Η εν λόγω κατανομή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι παρατηρούμενες μισθολογικές διαφορές στο σύνολο της οικονομίας δεν είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα άμεσης διάκρισης εντός ίδιων επαγγελματικών ρόλων, αλλά αντανακλούν και τη δομική οργάνωση της απασχόλησης κατά φύλο. Συνεπώς, το μισθολογικό χάσμα έχει και έντονη “structural” διάσταση, η οποία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ερμηνεία των συνολικών δεικτών.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5 – ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ GENDER PAY GAP

Ο δείκτης μισθολογικού χάσματος μεταξύ φύλων (Gender Pay Gap), όπως υπολογίζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, βασίζεται κυρίως στη σύγκριση του μέσου ωριαίου ακαθάριστου μισθού ανδρών και γυναικών στο σύνολο της οικονομίας.

Η προσέγγιση αυτή αποτελεί μη προσαρμοσμένο στατιστικό δείκτη (unadjusted indicator), καθώς δεν ενσωματώνει πλήρη έλεγχο για κρίσιμες μεταβλητές όπως το επάγγελμα, ο κλάδος απασχόλησης, η εργασιακή εμπειρία, οι ώρες εργασίας και το επίπεδο ευθύνης.

Αντιθέτως, η προσαρμοσμένη οικονομετρική προσέγγιση (adjusted gap) βασίζεται σε μεθόδους παλινδρόμησης και αποσύνθεσης (decomposition analysis), όπως η μεθοδολογία Oaxaca–Blinder, η οποία επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ “εξηγημένου” και “μη εξηγημένου” μέρους των μισθολογικών διαφορών.

Κατά συνέπεια:

• Ο unadjusted δείκτης αποτυπώνει τη συνολική εικόνα της αγοράς εργασίας.
• Ο adjusted δείκτης προσεγγίζει περισσότερο το ζήτημα της ίσης ή ισοδύναμης εργασίας.

Σημαντικός περιορισμός του συνολικού δείκτη είναι ότι δεν διακρίνει επαρκώς μεταξύ δομικών διαφορών απασχόλησης και πιθανών διακρίσεων εντός ταυτόσημων επαγγελματικών ρόλων, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάζει την ερμηνευτική του ακρίβεια.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  6– ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ

Το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την αρχή της ισότητας στην εργασία εδράζεται τόσο στο εθνικό όσο και στο ενωσιακό δίκαιο.

Συγκεκριμένα:

• Το άρθρο 4 του Συντάγματος κατοχυρώνει τη θεμελιώδη αρχή της ισότητας των Ελλήνων ενώπιον του νόμου, η οποία ερμηνεύεται πάγια ως απαγόρευση αδικαιολόγητων διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται στο φύλο.
• Η Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου κατοχυρώνει την αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα απασχόλησης και επαγγελματικής εξέλιξης, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής.
• Η Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 περί διαφάνειας αμοιβών ενισχύει το πλαίσιο υποχρεώσεων διαφάνειας και τεκμηρίωσης μισθολογικών δομών, με στόχο την καλύτερη ανίχνευση και αντιμετώπιση αδικαιολόγητων διαφορών.

 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 7 – ΡΟΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΓΟΝΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ

Το ζήτημα του ρόλου του πατέρα στην αγορά εργασίας συνδέεται άμεσα με το θεσμικό πλαίσιο γονικών αδειών και την πραγματική χρήση τους.

Στην Ελλάδα έχει θεσπιστεί άδεια πατρότητας, καθώς και δικαιώματα γονικής άδειας για τον πατέρα, σε συμμόρφωση με ευρωπαϊκές οδηγίες. Ωστόσο, στην πράξη, παρατηρείται διαφοροποιημένος βαθμός αξιοποίησης των σχετικών δικαιωμάτων, σε σύγκριση με τις αντίστοιχες άδειες μητρότητας.

Η διαφορά αυτή συνδέεται τόσο με κοινωνικούς όσο και με εργασιακούς παράγοντες, όπως η δομή της απασχόλησης των ανδρών σε τομείς υψηλής έντασης εργασίας, αλλά και με την περιορισμένη θεσμική ενσωμάτωση του ρόλου του πατέρα ως ισότιμου φορέα φροντίδας στον εργασιακό σχεδιασμό.

Η συστηματική καταγραφή και ανάλυση των δεδομένων αυτών κρίνεται απαραίτητη για την αποτίμηση της πραγματικής λειτουργίας των πολιτικών γονικής ισότητας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 8 – ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ

Η ερμηνεία των στατιστικών δεικτών που αφορούν τις μισθολογικές διαφορές μεταξύ φύλων υπόκειται σε συγκεκριμένους μεθοδολογικούς περιορισμούς, οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την πολιτική αξιολόγηση.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

• Aggregation bias: η χρήση συνολικών μέσων όρων ενδέχεται να αποκρύπτει σημαντικές ενδοομαδικές διαφοροποιήσεις και δομικές ανισορροπίες στην αγορά εργασίας.
• Omitted variable bias: η απουσία κρίσιμων μεταβλητών, όπως η επαγγελματική επιλογή, η εμπειρία ή οι συνθήκες εργασίας, μπορεί να οδηγήσει σε μερική ή στρεβλή ερμηνεία των αποτελεσμάτων.
• Selection bias: η διαφορετική κατανομή των φύλων σε επαγγέλματα και κλάδους υψηλού ή χαμηλού μισθολογικού επιπέδου επηρεάζει τη συγκρισιμότητα των μέσων όρων.

Συνεπώς, η αποκλειστική χρήση μη προσαρμοσμένων δεικτών χωρίς παράλληλη ανάλυση των παραπάνω παραγόντων ενδέχεται να περιορίζει την ακρίβεια των συμπερασμάτων ως προς την ύπαρξη ή μη διακριτικής μεταχείρισης.

Τα ανωτέρω Παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο και συμπληρωματικό τμήμα της παρούσας επιστολής πολιτικής αναφοράς και αποσκοπούν αποκλειστικά στην τεκμηρίωση, εξειδίκευση και περαιτέρω ανάλυση των δεδομένων, των μεθοδολογικών προσεγγίσεων και του θεσμικού πλαισίου που παρουσιάζονται στο κύριο σώμα του κειμένου.

Τα στοιχεία και οι αναλύσεις που περιλαμβάνονται σε αυτά δεν συνιστούν αυτοτελείς θέσεις ή συμπεράσματα, αλλά λειτουργούν υποστηρικτικά προς την κύρια επιχειρηματολογία, συμβάλλοντας στην πληρέστερη κατανόηση των εξεταζόμενων ζητημάτων.

Η ερμηνεία τους θα πρέπει να πραγματοποιείται σε συνδυασμό με τις εφαρμοζόμενες στατιστικές μεθόδους, τους μεθοδολογικούς περιορισμούς των δεδομένων και το ισχύον εθνικό και ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, όπως αυτό αναφέρεται στο κυρίως σώμα της επιστολής.