«Ανάμεσα στη χιονοστιβάδα φωτογραφιών που προορίζονται να γίνουν εμβληματικές, μία αναμφίβολα θα ξεχωρίσει. (συγγραφέας: Samy Laiachi: https://www.instagram.com/p/DeXNqQJjThl/ ) Δείχνει ένα παιδί, με χειροπέδες, να κάθεται στο έδαφος δίπλα σε ένα βαν, κυριαρχούμενο από τους δύο κακοποιούς που το συνέλαβαν. Όλα στη φωτογραφία είναι σκοτεινά: το κάδρο κάνει τον δρόμο σκοτεινό, το περιπολικό είναι σκοτεινό, οι δύο κακοποιοί με κράνη είναι η επιτομή του σκότους. Αλλά μια κηλίδα φωτός ακτινοβολεί, κυριολεκτικά ξεπηδά από την εικόνα: το πρόσωπο αυτού του παιδιού που κοιτάζει απευθείας την κάμερα. Είναι όμορφο, σαν Ρέμπραντ.»
«Ολόκληρη η περίοδος έγινε μελοδραματική—και αυτό δεν είναι κριτική που πρέπει να ασκηθεί. Μελοδραματική: όλα αφορούν έντονες πολικότητες—ας πούμε, από τον Ρέμπραντ μέχρι τον Ουγκώ. Υπάρχει ο αγώνας, που είναι η ζωή, και η αστική τάξη, που είναι ο θάνατος». Φ. Λόρντον στο https://blog.mondediplo.net/la-totale
Comments are closed.