ΓΓΑ και ΠΟΜ: Η καταγγελία που στάλθηκε πίσω στον κατηγορούμενο

Η ΓΓΑ έδωσε την καταγγελία στον κατηγορούμενο

Δημόσιος υπάλληλος πήρε καταγγελία κατά ομοσπονδίας και την έστειλε πίσω σ’ αυτήν που καταγγέλλεται. Αυτό δεν είναι λάθος διαδικασίας. Είναι επιλογή.

Ο αθλητισμός δεν είναι εμπόρευμα προς διαπραγμάτευση στα παρασκήνια.
Είναι δικαίωμα του λαού  κατάκτηση, όχι χάρισμα.
Είναι το σχολείο όπου ένας λαός μαθαίνει να στέκεται όρθιος, να αγωνίζεται τίμια, να νικά και να χάνει με το κεφάλι ψηλά.
Όποιος τον μετατρέπει σε βούρκο συναλλαγής δεν προσβάλλει έναν θεσμό. Προσβάλλει κάθε παιδί που ονειρεύεται σε γυμναστήριο χωρίς θέρμανση, κάθε γονιό που κόβει από αλλού για μια συνδρομή, κάθε προπονητή που δουλεύει άμισθος στην επαρχία επειδή πιστεύει σε κάτι μεγαλύτερο από το ατομικό συμφέρον.
Και όποιος καλύπτει αυτή την προσβολή με την υπογραφή του κράτους δεν είναι συνένοχος. Είναι φορέας της ίδιας της αδικίας.

Αυτό συμβαίνει τώρα, μπροστά μας, με το έγγραφο ΓΓΑ/17048/29.06.2026.
Δεν πρόκειται να το αφήσουμε να θαφτεί στα συρτάρια μιας γραφειοκρατίας που έμαθε να προστατεύει τους ισχυρούς.

Διευκρινίζουμε εξαρχής, δεν δημοσιεύουμε και δεν παρουσιάζουμε το κείμενο της καταγγελίας για τον λόγο αυτό, σβήνουμε από το έγγραφο της ΓΓΑ το εμαιλ των καταγγελλόντων .
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητα όσων την υπέβαλαν και δεν θα γίνουμε εμπόδιο στο έργο των αρχών, στις οποίες η υπόθεση έχει ήδη σταλεί για διεξοδικό έλεγχο.
Η δική μας ευθύνη δεν είναι να διεξάγουμε εμείς την έρευνα, είναι να μην επιτρέψουμε να μη γίνει καμία.

Δεν υπάρχει «διοικητική πλημμέλεια». Υπάρχει επιλογή συνενοχής.

Ας μιλήσουμε καθαρά, χωρίς γραφειοκρατικές ευφημισμούς που η εξουσία χρησιμοποιεί για να κρύψει τις επιλογές της πίσω από λέξεις σαν «διαδικασία» και «αρμοδιότητα».
Όταν ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγωνιστικού Αθλητισμού της ΓΓΑ παραλαμβάνει τεκμηριωμένη καταγγελία κατά της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μουάι Τάι και την προωθεί πίσω στην ίδια την Ομοσπονδία που καταγγέλλεται, δεν διαπράττει λάθος διαδικασίας.
Παίρνει θέση πολιτική.
Και η θέση του είναι δίπλα στην εξουσία που ελέγχεται, όχι δίπλα στους πολίτες που ελέγχουν.

Δεν υπάρχει ερμηνεία, νομική τεχνικότητα ή άρθρο νόμου που να δικαιολογεί το αδικαιολόγητο: να παραδίδεις στον κατηγορούμενο τον φάκελο της κατηγορίας του για να τον διερευνήσει ο ίδιος.
Αυτό δεν είναι διοίκηση.
Είναι η αυτοδιάλυση της ίδιας της έννοιας του ελέγχου. Και είναι, πάνω απ’ όλα, δήλωση ταξικής πολιτικής θέσης, το κράτος, στην πιο γυμνή του εκδοχή, δηλώνει σε ποιον ανήκει.

Η έκθεση των καταγγελλόντων δεν είναι λάθος. Είναι μήνυμα τρόμου.

Ας μη γελιόμαστε με ωραιοποιήσεις τεχνοκρατικού τύπου.
Η μεταφορά των στοιχείων επικοινωνίας όσων κατήγγειλαν στην ίδια την Ομοσπονδία που καταγγέλλεται δεν είναι αβλεψία υπαλλήλου.
Είναι πράξη εκφοβισμού με τη σφραγίδα του δημοσίου, και σαν τέτοια πρέπει να ονομάζεται, όχι να συσκοτίζεται.

Παραβιάζει ευθέως τον ν. 4990/2022 και την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/1937 για την προστασία των προσώπων που καταγγέλλουν παραβιάσεις δημοσίου συμφέροντος· νόμους που το ίδιο το ελληνικό κράτος δεσμεύτηκε να τηρεί.

Το μήνυμα προς κάθε εργαζόμενο, κάθε αθλητή, κάθε πολίτη που σκέφτεται να μιλήσει είναι κυνικό στην απλότητά του: μίλα, και θα πληρώσεις μόνος το τίμημα.

Αυτό δεν το δεχόμαστε. Δεν διαπραγματευόμαστε πάνω σε αυτό.
Η προστασία όσων καταγγέλλουν την αδικία δεν είναι διαπραγματεύσιμη λεπτομέρεια διοικητικού δικαίου.
Είναι θεμέλιο κάθε κοινωνίας που αξίζει να λέγεται ελεύθερη.

Μια καταγγελία που περιγράφει σύστημα, όχι περιστατικό

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη των αρχών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Μουάι Τάι(PMF-IFMA-WMC)και ο Πρόεδρός της φέρονται να έχουν προχωρήσει σε κατάχρηση της κρατικής αθλητικής αναγνώρισης, σε διεξαγωγή επαγγελματικών αγώνων εκτός νομικού πλαισίου, και σε πρακτικές που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα φορολογικής συμμόρφωσης, με αποκορύφωμα την περίφημη διοργάνωση «Battle of the Legends» του Μιχάλη Ζαμπίδη η οποία μετά ονομάστηκε σε «Ultimate Fight Night» της 27ης Ιουνίου 2026 στην Παιανία και κατέληξε σε διεθνή διασυρμό της χώρας.
Ο ίδιος ο διεθνής αξιωματούχος του WBC, Ali Oubaali, χαρακτήρισε δημοσίως την κατάσταση ανοργάνωτη με τη φράση που έμεινε: «This is not serious».
Τρεις λέξεις που ντρόπιασαν μια χώρα μπροστά στον κόσμο.

Αυτά δεν είναι φήμες καφενείου.
Είναι στοιχεία καταγγελίας που έφτασε επίσημα στη ΓΓΑ και που η ΓΓΑ επέλεξε να μην ερευνήσει η ίδια.
Το ερώτημα δεν είναι πια αν υπάρχει πρόβλημα στην ΠΟΜ.
Το ερώτημα είναι γιατί το ίδιο το κράτος αρνείται πεισματικά να το δει.

Γιατί αρνείται να το δει; Το ξέρουμε ήδη — το είδαμε στην Πυγμαχία

Στο σκάνδαλο της Πυγμαχίας,107.000 ευρώ σε πολυτελείς διακοπές, ηλεκτρονικά είδη, ένα ροζ κανίς που έγινε σύμβολο αλαζονείας, η ΓΓΑ τιμώρησε μόνο ό,τι ήταν αδύνατο να κρυφτεί, τα αθεώρητα βιβλία, και αμέσως μετά πάλι το άλλαξε.
Ό,τι αφορούσε ουσιαστική οικονομική διαφθορά έμεινε ανέγγιχτο.
Στην ΠΟΜ, το ίδιο σύστημα δεν κάνει καν αυτή την ελάχιστη χειρονομία επίφασης.
Αδρανοποιεί την καταγγελία εξαρχής, πριν καν χρειαστεί να προσποιηθεί ότι ελέγχει.

Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Είναι μέθοδος.
Είναι απόδειξη ότι η εποπτεία του ελληνικού αθλητισμού λειτουργεί ως μηχανισμός επιλεκτικής τιμωρίας, τιμωρεί το επιφανειακό για να δείξει δράση, προστατεύει το ουσιαστικό για να διατηρήσει τις ισορροπίες εξουσίας.
Είναι η ίδια λογική που συναντάμε σε κάθε γωνιά του κρατικού μηχανισμού όταν ο έλεγχος πλησιάζει συμφέροντα, η γραφειοκρατία μετατρέπεται σε όπλο συγκάλυψης αντί για εργαλείο δικαιοσύνης.
Δεν είναι δυσλειτουργία του συστήματος. Είναι η λειτουργία του συστήματος.

Τι απαιτούμε — και δεν σταματάμε μέχρι να το δούμε

Η ώρα των συστάσεων και των ήπιων εκκλήσεων πέρασε ανεπιστρεπτί. Απαιτούμε:

1. Άμεση ποινική διερεύνηση από τον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος για τα στοιχεία περί παράνομης εμπορικής δραστηριότητας και πιθανής φοροδιαφυγής.
2. Φορολογικό έλεγχο από την ΑΑΔΕ σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες της PMF-IFMA-WMC, από το 2018 μέχρι και σήμερα 2026 με βάση τα στοιχεία που έχουν καταθέσει οι καταγγέλλοντες.
3. Πειθαρχική έρευνα από τη Γενική Επιθεώρηση Δημόσιας Διοίκησης για την ενέργεια του Προϊσταμένου, με ρητό ερώτημα, γιατί επελέγη η παραπομπή στον καταγγελλόμενο αντί για αυτεπάγγελτη έρευνα.
4. Παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη για την παραβίαση της εμπιστευτικότητας των καταγγελλόντων, με πλήρη διερεύνηση ευθυνών.
5. Κοινοβουλευτικό έλεγχο με ερώτηση προς τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού,δημόσια, τεκμηριωμένη, χωρίς αοριστολογίες και διπλωματικές αποφυγές.

Αυτά δεν είναι αιτήματα προς διαπραγμάτευση.
Είναι οι ελάχιστες, στοιχειώδεις υποχρεώσεις ενός κράτους που ισχυρίζεται ότι σέβεται τον νόμο που το ίδιο ψήφισε.

Η γραμμή που δεν περνάει

Ο αθλητισμός ανήκει στα παιδιά που προπονούνται σε συλλόγους που αιμορραγούν για την επιβίωση τους, για να κρατούν την νεολαία σε υγιή κατάσταση.
Ανήκει στους γονείς που κόβουν από αλλού για να πληρώσουν μια συνδρομή.
Ανήκει στους δασκάλους, που δίνουν τον χρόνο τους δωρεάν, επειδή πιστεύουν σε κάτι που ξεπερνά το ατομικό συμφέρον.

Δεν ανήκει σε όσους μετατρέπουν θεσμούς δημοσίου συμφέροντος σε ιδιωτικά φέουδα, ούτε σε υπαλλήλους που, με την υπογραφή τους, τους καλύπτουν.

Ο τόπος αυτός δεν χρειάζεται θεσμούς που υπηρετούν τον ισχυρό, χρειάζεται θεσμούς υπόλογους στον λαό που τους συντηρεί.
Δεν χρειάζεται πολίτες που μαθαίνουν τη σιωπή, χρειάζεται πολίτες που ξέρουν ότι το δικαίωμα να καταγγείλεις την αδικία δεν διαπραγματεύεται.

Το κράτος έχει μπροστά του δύο δρόμους ή να σταθεί επιτέλους στο πλευρό της νομιμότητας, της διαφάνειας και όσων τόλμησαν να καταγγείλουν ή να αποδεχθεί, με τη σιωπή και την αδράνειά του, ότι έχει γίνει συνένοχο σε αυτό που καταγγέλλεται.

Εμείς έχουμε διαλέξει τον δρόμο μας.
Δεν υποχωρούμε. Δεν συμβιβαζόμαστε. Δεν σιωπούμε.
Η υπόθεση αυτή θα φτάσει στο φως, με κάθε νόμιμο μέσο, με κάθε θεσμική διαδικασία, με την επιμονή που η αλήθεια απαιτεί.
Γιατί η δικαιοσύνη δεν είναι χάρη που παραχωρείται από τους ισχυρούς στους αδύναμους.
Είναι δικαίωμα που διεκδικείται. Και εμείς θα το διεκδικήσουμε μέχρι τέλους.

Σημείωμα σύνταξης: Το ζήτημα αυτό δεν είναι κομματικό.

Αφορά όλους όσους —αριστερούς, προοδευτικούς, πατριώτες, δημοκράτες— αρνούνται να δεχτούν ότι η νομιμότητα διαπραγματεύεται ανάλογα με το ποιον υπηρετεί.

ΠΗΓΗ:ISKRA